Адным з недахопаў арганізацыі працы ў цэхах асноўнай вытворчасці можа быць неадпаведнасць кваліфікацыі працоўных разраду выкананых імі прац. Перавышэнне ўзроўня кваліфікацыі працоўных над разраднасцю прац выклікае непажаданыя наступствы, у прыватнасці прыводзіць да няпоўнага выкарыстання ведаў і майстэрства працоўных, да зніжэння заработнай платы ці да выплаты межразрядной розніцы, што выклікае перавыдатак заработнай платы і т. п. І наадварот, перавышэнне разраднасці прац над кваліфікацыяй працоўных можа прывесці да зніжэння якасці выкананых прац і выпусканай прадукцыі.

Аналіз кваліфікацыйнага складу працоўных вырабляецца шляхам супастаўлення ўзроўня кваліфікацыі працоўных па кожнай прафесіі з кваліфікацыйным узроўнем выкананых прац. Пра ўзровень кваліфікацыі працоўных дадзенай прафесіі судзяць па іх сярэднім тарыфным разрадзе ці сярэдняму тарыфнаму каэфіцыенту.

Для вызначэння сярэдняга тарыфнага разраду працоўных нумар кожнага разраду памнажаецца на колькасць працоўных дадзенага разраду.

Аналіз паказвае, што ў падраздзяленні разрад прац галоўным чынам адпавядае сярэдняму разраду працоўных. Але па некаторых прафесіях маецца малаважнае перавышэнне сярэдняга разраду прац над сярэднім разрадам працоўных. Гэта дапушчальна, бо ствараюцца ўмовы для росту кваліфікацыі кадраў. Перавышэнне разраду працоўных над разрадам прац вядзе да недавыкарыстання ведаў і досведу працоўных, да перавыдатку заработнай платы, а пры здзельнай аплаце працы - да зніжэння іх заробку.